انا انزلنه فی لیله القدر*و ما ادرئک ما لیله القدر*لیله القدرخیر من الف شهر*

تنزل الملئکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر*سلم هی حتی مطلع الفجر*

       * بیائید لیالی قدر را قدر بدانیم تا روشنگر راهمان باشد*

 ای روح هستی بخش تو جلوه بر خوش حالها   

بی روح چون ماهت بود قد الف چون دالها

ای رحمه للعالمین سودای هر آیین ودین

بی پرده روی خود ببین اینک دل و اجمالها

در دست تو ارض و سما و اندر کفت شمس الضحی

جلوه نما تا شکند رخساره اجلالها

ای خالق شک و یقین ای مظهر عشق و امین

در کوی خود اینک ببین بشکسته پرها بالها

السلام و علیک یا امیرالمومنین

شهادت مظلومانه مولای متقیان علی علیه السلام بر تمامی مسلمین

جهان تسلیت باد

غریب این جهان بود هرکه شدآشنای تو

چه حاجتی چوحاجیان طواف کعبه را کنم

رسیده دست همتم بدامن ولای تو

بروی پاره بوریا صلای خسروی زدم

تاج شرف بسر نهد گدای بینوای تو

نخورده می چه شورها کنم ببزم زندگی

هوای باده کی کند مست می صفای تو

چه سوخت ز آتش غمت؟روان من روان من

چه شد که زنده مانده ام؟برای تو برای تو

فسانه های زندگی چگونه بشنود کسی؟

که داده گوش جان چو من بدلنشین صدای تو

بزیر سایه فلک وجود خود چرا کشم؟

در آسمان بخت من چو پر کشد همای تو

بخلق عالمی دگرچه حاجتم؟کنون که دل

نهاده روی معرفت بقبله دعای تو

اسیر ناتوان منم امیر مهربان توئی

بکن هر آنچه میکنی رضای من رضای تو

ملکوت

زبان عشق زبان خداست در ملکوت

صفای قلب نشان رضاست در ملکوت

مرا بروی زمین قبله نیازی نیست

حریم کعبه دلها جداست در ملکوت

برای عارف گردانده رو ز عالم خاک

فرشته را همه دست دعاست در ملکوت

بشوی رنگ تعلق ز راز خانه دل

ببین ز عشق چه شوری بپاست در ملکوت

جلال و قدر ملائک بصدر عالم قدس

ز یمن همت اهل صفاست در ملکوت

نصیحتی کنمت اختیار دل بسپار

بدست عشق که مشگل گشاست در ملکوت

سری که بگذرد از هر چه نام او سوداست

ز قید و بند تعلق رهاست در ملکوت

حلول ماه مبارک رمضان ماه عبادت و بندگی

بر تمامی مسلمین جهان تهنیت باد

باشد که توشه ای از این گذر برگیریم

یا نفس در سینه کشتن کاین صدای پای اوست

چند با فکر پریشان خویشتن دادن فریب

کانچه آید در نظر تصویری از سیمای اوست

چند با می گرم بگرفتن که با آشفتگی

چون ز حد بگذشت مستی گویم این رویای اوست

چند این فکر عبث باید تسلی بخش دل

کاین سخنهای پریشان همدم شبهای اوست

چند بایستی که در بازار ناکامی نهاد

گوهر دل در کفش کاین آخرین سودای اوست

چند باید خویشتن داری دراین لذت که باز

یادگار عشق من در سینه شیدای اوست

چند با شوریده بختی در دل میخانه ها

گویم این دنیای مستان بهترین دنیای اوست