ای خدایی که واژه ها را آفریدی به درختان  توفیق دادی که مداد بشوند و به کاغذها همنشینی با شعرها را عطا فرمودی.

ای خدایی که برای خوشبختی دریاها باران را دمادم فرو فرستادی و به خاطر گل روی خورشید به کوهها

گفتی هرگز راه نروند.

ای خدایی که سراغت را از شمع ها

می توان گرفت وستاره ها به شوق

تو می درخشند.

ای خدایی که همه لاله ها تو را می خوانند

و همه جاده ها دوست دارند به تو ختم شوند.

روح مرا مثل پر پروانه ها زیبا کن و

مرا در میان گر گهای نفس وگناه تنها نگذار.

ای خدایی که از تمام باغهای شمال

و از تمام آبهای نیلگون جنوب زیباتری

و زیبایی را دوست داری.

ای خدایی که هر روز و شب پشت پنجره

خانه ام می آیی و مرا با خود به

ملکوت میبری دلم را مالامال

از عشق آینه ها کن و

ابرهای مسافر را به سوی باغچه ام بفرست.