به نام عالی دوست که هر چه داریم از اوست

خدايا....

arezuyemahal — Thu, 31 Dec 2009 06:45:18 GMT

فرود آمدم از بهشتت در اين باغ ويران خدايا

فرود آمدم تا نباشم جدا زين اسيران خدايا

مگر اين فراموشخانه به زير نگين شما نيست ؟

كه كس حسب حالي نپرسيد از اين گوشه گيران خدايا

پشيمانم از زر شدنها مرا آن مسي كن كه بودم

دگر باز گردان به آنم و ز اينم بميران خدايا

به جز سايه هاي ابوالهول در اين لوح وحشت عيان نيست

چه خشت و چه آينه پيش جوانان و پيران خدايا

به باغ جهانت چه بندم دلي راكه بسيار ديده است

كه حتي بهار جنانت پر است از كويران خدايا

گنه قند و ابناي آدم شكربند آيا روا بود

بر آن لوح دوزخ نوشتن برين ناگزيران خدايا

جهانت قفس بود و اين را پذيرفته بوديم

نه هم بندي روبهان بود سزاوار شيران خدايا

گرفتم بهشت است اينجا ولي كو پسند دل ما

چه داري بگويي تو آيا به دوزخ ضميران خدايا

سلام ناصرياي خوبم......

سلام به چشمهاي بسته ات سلام به قلب شكسته ات

سلام به دل تنگيهايت.....

صداي دلتنگي مرا مي شنوي

مني كه چو قاب عكسي مانده ام بر ديوارپر غبار اندوه

زمزمه هاي دلتنگي ام را به نسيم مي سپارم تا به تو برساند

آن زمان كه نگاهت را به آسمان بخشيدي چقدر گريستم و با

پر كشيدنت دل ترك خورده ام شكست.....

ناصرياي عزيزم دلتنگ صداي گرم و نگاه پر مهرت هستيم

اما خرسند از اين كه تو با سر افرازي و سينه اي مالامال

از عشق علي و محمد و آل محمد از اين دنياي فاني گذر كردي

و تا پاي جان بر سر پيمان خود با جانان ماندي و چه خوب

كه در اوج محبوبيت و نجابت و پاكي هجرت كردي و نديدي

شيطان صفتان آدم نما را.

اگر با تو به جرم عشق به خاندان محمد(ص) دشنمي مي كردند

حالا با بيشرمي با خود آنها دشمني و هتك حرمت مي كنند

و روح بلند تو تاب و تحمل اين نا مردمي ها را نداشت

كاش در اين سفر همسفرت بودم اما ناگزيرم از ماندن

از آبي دريا به روشني خورشيد رسيدم من از صداي گريه

باران تا نوازش شبنم به سوي تو پرواز كردم من از بوته

هاي سبزخيال گل سرخي چيدم تا تقديم حضورت كنم.

تولدت مبارك..........

مثل عشق

رو به ساحل رو به دريا مثل عشق

مي نوازم ني لبك را مثل عشق

رمز آبي بودنت را آسمان

مي كند تقسيم با ما مثل عشق

تا غزل اعجاز چشمت را سرود

نام سبزت شد معما مثل عشق

با تو رفتن تا به اوج آرزو

جرم سنگيني است آيا مثل عشق؟

با تو پاياني ندارم ساده ام

مثل باران مثل دريا مثل عشق

مي روي تا ساحل رويا خدا همراه تو

مي روي آن سوتر از دريا خدا همراه تو

مي روي و باد رد كفشهايت مي برد

باز هم من مي شوم تنها خدا همراه تو

موج در موج است و طوفان در كمين لحظه ها

اي دريغا كاش بودم نا خدا همراه تو

در هجوم خيس باران مي روي تنها شبي

غم مخور اما تو اي تنها خدا همراه تو

انتهاي كوچه و يك سايه ممكن نيست آه

جز تو ديدم يك نفر آيا؟ خدا همراه تو

مي روي باشد برو اما فقط يادي بكن

گريه هاي واپسينم را خدا همراه تو

باز اين چه ....

arezuyemahal — Wed, 23 Dec 2009 13:17:21 GMT

باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است.......

از تو چه بگويم از گلويي تشنه اما سيراب از

خون خود

از تو چه بگويم كه لبانت نه تشنه آب كه تشنه

حق بود

و حقيقت از تو چه بگويم

كه تو از سلاله نور بودي و شرشار از عشق.

تو از جنس باران بودي و زلال.

از تو چه بگويم كه زمين تشنه بوسيدن تو بود

و آب شرمنده حضور تو و دلهاي تا ابد داغدار

از مصيبت تو.......

وقتي كه جاري مي شود اشكم به سويت

آيينه ام گل مي كند در روبرويم

خالي نمي ماند خيالم از نگاهت

با رودها با سروها در جستجويت

آزادگي گل كرد از دستان سبزت

مردانگي پ‍‍‍ژمرد در زخم گلويت

دريا هراسان شد در آن ظهر عطشناك

آب از عطشناكي خروشان شد به سويت

السلام عليك يا ابا عبداله...

ايام سوگواري سيد و سالار شهيدان حضرت امام حسين (ع)

بر تمامي مسلمين جهان تسليت باد

بغض عشق

arezuyemahal — Sun, 20 Dec 2009 07:58:18 GMT

خسته ام از بغض كهنه عشق

سنگين تحملش تو صدام

خوبه كه به ياد تو قانع ام

مي تونم بگذرم از شكوه هام

اما بدون هر جا برم بعد تو

بغض عشق مي مونه از تو برام

بغض من وا نميشه تو صدام

خدايا يه دريا گريه مي خوام

نفهميد اون كه بايد مي دونست

بيشتر از جون هنوز عزيز برام

با جدايي هيچي تموم نميشه

عاشق از عاشقي سير نميشه

بغض عشق مونده هنوز تو صدام

عاشقت بودم و از عاشقي

جز غمت هيچي نمونده برام

اما من هنوز به پات مونده ام

يه لحظه بي درد نياسوده ام

از جدايي خيلي اگه گذشته

اما هنوز......

به عشقت آلوده ام

كاش پرنده اي بودم و مي توانستم به اوج آسمان

پرواز كنم و به او كه

مثل صبح ساده و پاك است بگويم

كه بي حضورت خورشيد طلوع نمي كند

و بغض سنگين آسمان باز نمي شود

تقديم با يك دنيا ماتم و اندوه به روح ملكوتي

و پاك صداي هميشه ماندگار جنوب

همو كه رفت تا بماند..........

بيا باران

arezuyemahal — Fri, 18 Dec 2009 08:20:18 GMT

بيا باران

هوا دلتنگ باران است ومن دلتنگ اشگي گرم

ببار از آسمان امشب

دلم مست است و هستي هم

پر از گل قطره هاي داغ آتش زا

تو پر مهري و من پر درد

تو پر عشقي و من....

دلم آهنگ پر شوري صدايي نغمه اي سازي

دلم نوري تمنايي حضورروشني آبي

دلم در حسرت نور است

صداي پر تمنايي

دعاي پر ز نجوايي

بيا باران ....بيا باران

بيا شايد بشويي دل ز دلتنگي......

از جدا شدن نوشتي رو تن سرد زمستون

گفتي كه خدانگهدار تحمل سخت برامون

آخر قصه رسيديم سرنوشت كرده جدامون

اشگ نشسته تو نگامون

كابوس تلخ جدايي گر گرفته تو شبامون

روپونه هم نوشتيم مستجاب نشد دعامون

تا هميشه در انتظار....

اين ها درگير هوايي است كه بوي نمناك بغض هاي در گلو

خفته را مي دهد

در پس كوچه غريبانه ات روز ها بي محابا گريانند و از آن

همه خاطره قطره اشگي

را باور دارند كه تو در لحظه وداع تقديم كردي به انتظار ديدنت

تا هميشه

پشت پنجره

سكوت خواهم نشست.......

بلكه روزي از راه برسي .... تا خانه ام بوي قدم هايت را بگيرد.

سلام اي....

arezuyemahal — Wed, 16 Dec 2009 03:42:18 GMT

سلام اي غروب غريبانه دل.....

سلام اي طلوع سحرگاه رفتن....

سلام اي غم لحظه هاي جدايي....

خداحافظ شعر شبهاي روشن...

خداحافظ اي داغ بر دل نشسته...

تو را مي سپارم به دامان دريا....

وقتي كه رفت.....

arezuyemahal — Wed, 16 Dec 2009 03:31:18 GMT

وقتي كه رفت چلچله ها در به در شدند

در قصه باز ديو و پري سر به سر شدند

گنجشگهاي مرده پشت در اتاق

از صبح روز رفتن او بيشتر شدند

وقتي كه بود خانه در آغوش عطر گل

بي او تمام رايحه ها بي اثر شدند

در هاي خانه را هم از او بي خبر شدند

وقتي كه رفت خاطرهاي طلائي ام

غوغاي تير غمش را سپر شدند

از بخت بد ز خاطر او محو گشته ام

شبهاي بي ستاره من بي سحر شدند

او رفت تا ز من بگريزد اگر چه باز

با او دل و دو چشم ترم همسفر شدند

آن شب كه رفت مردم همه غرق خواب خوش

فردا دوباره خيره به ماهي دگر شدند

اين هم درست مثل همه بلكه دورتر

مثل همه كه كبوتر نه پر شدند

كتيبه عشق

سالهاست كه نامت را

بر كتيبه عشق نوشته ام

تا در ذهن گلدسته جنوب بماند

سالهاست كه مي گويم

يادت شيرين ترين خرماي جنوب است

و زيباترين پرنده مهاجر

كه از دور دستهاي خيال آمده بود

دل شكسته

ساقي به يك پياله كه وقت سحر رساند

ما را از اين جهان به جهان دگر رساند

ياقت آتشين ترا ديد و آب شد

لعلي كه آفتاب به خون جگر راند

ما را رساند بي پر و بالي به كوي دوست

پروانه را به شمع اگر بال و پر رساند

در وادي طلب نفس برق و باد سوخت

اين راه را دگر كه تواند به سر رساند

شاخ از شكستگي به ثمر گر چه كم رسد

ما را دل شكسته به وصل رسان

رها

arezuyemahal — Wed, 02 Dec 2009 12:06:01 GMT

اي كاش مي شد راهي سياره ها بود

با كهكشان راه شيري آشنا بود

دنياي ما مانند سلوليست تاريك

بايد كه از اين چارديواري رها بود

درآرزوي آسمانها مثل بالون

تا ميتواني از كيسه هاي شن جدابود

آخر بگو بايد شبيه مهره تاچند

دربازي شطرنج اهل ادعا بود؟

وقتي كه دلها مثل آهن سرد و سختند

بايد براي جذبشان آهنربا بود

مردم تو را ديوانه مي خوانند خوب است

نسبت به حرف ديگران بي اعتنا بود

هر گاه نوبت نوبت عشق است بگذار

از شاه بودن چشم پوشيد و گدا بود

فصل جواني

گم كرده ام به پاي تو فصل جوانيم

بيهوده در تلاش زندگانيم

برگ خزان رسيده زردم به شاخ گل

هر دم به باد حادثه مي تكانيم

تا باغ سبز عشق راهي نمانده است

با من بمان كه با تو بماند نشانيم

دادم تمام هستي خود را به دست باد

در هر بهار بي تو هنوز خزانيم

اين نردبان چوبي پوسيده را ببر

بر پشت بام خانه عشق تو فانيم

بار گران به دوش من از درد بي كسي است

تا كي به انتظار خودت مي نشانيم

از عطر ياس بوي جواني رسد مرا

در باغ "بهار "گم شده بي تو جوانيم

ياد تو

ديدن روي ماه تو چه بي قرارم مي كند

ياد تو مكرر از گذار ذهن من عبور مي كند

كوچه باغ سرد و پر سوز جان من

وه كه مهر تو چه خوب گرم مي كند

خيال دلنشين و پر حلاوتت

روان خسته ام چه شاد و پر شرار مي كند

فضاي خالي و گرفته و نمور خانه ام

نسيم پر نوازش تنفست پر ز عطر مي كند

تمام شعرهاي كوچكم نثار"تو"

تمام هستي ام بيا فداي تو فداي "تو"

دلتنگ

arezuyemahal — Wed, 25 Nov 2009 03:09:18 GMT

چندي است آسمان دلم وا نمي شود

يك غم نشسته روي دلم پا نمي شود

احساس مي كنم كه دگر خاطرات تو

كنج خيال خسته من جا نمي شود

بعد از همان شب پر از سنگ لعنتي

اسمي به روي شيشه دل ها نمي شود

روزي درست مثل همين روزهاي سرد

گفتي كه دست هاي تو تنها نمي شود

جانا بيا و ببين كه چه تنها و خسته ام

بعد از تو هيچوقت دلم وا نمي شود

بي تو

بي تو هر شب اي قرار بي قراريهاي من

ماه مي گريد بر اين چشم انتظاريهاي من

مي گذاري لحظه اي تا چشم خود را روي هم

وقفه پيدا مي شود در ميگساريهاي من

نيستم من آنقدر هم بي بها اي گل چو خار

مي شود افزون به دامان تو خواريهاي من

جز غزل چيزي ندارم من برايت ميل توست

كه بسازي يا نسازي با نداريهاي من

خوب خواهد شد اگر با من تو بد باشي كه تا

سر درآري عاقبت در بد بياري هاي من

مي رسي حالاهمين لحظه ولي نه خود گذشت

سالهاي سال از لحظه شماريهاي من

يك جرعه عشق

با اينكه تواز چشم من خسته نهاني

هر جا بروم در نظرم باز عياني

باغ دل من آفت پائيز گرفته

باشد كه بيايي به بهارم برساني

هر چند كه دلواپس چشمان تو بودم

يك با نگفتي كه چرا دل نگراني

سر گشته تر از قيس شدم آه روا نيست

چون باديه بر باديه من را بكشاني

اينك عطش آلوده ام اي كاش بيايي

تا جرعه اي از عشق به كامم بچكاني

يك عمر به دنبال "تو" اي خوب دويدم

انصاف نباشد كه مرا سر بدواني

آگه شوي از حال خسته و زارم

روزي كه غزلهاي مرا خوب بخواني

arezuyemahal — Thu, 10 Sep 2009 13:33:59 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

انا انزلنه فی لیله القدر* و ما ادراک ما لیله القدر *

لیله القدر خیر من الف شهر *تنزل الملاکه و الروح

فیها باذن ربهم من کل امر*سلم هی حتی مطلع الفجر*

به نام خداوند بخشنده و مهربان

ما این قرآن عظیم الشان را که (رحمت واسع و حکمت جامع است)

در شب قدر نازل کردیم * و چه تو را به عظمت این شب قدر آگاه تواند کرد *

شب قدر (به مقام و مرتبه)از هزار ماه بهتر و بالاتر است *

در این شب فرشتگان و روح (یعنی جبرئیل) به اذن خدا

(بر مقام ولایت نبی و امام عصر"ع")

از هر فرمان (و دستور الهی و سرنوشت مقدرات خلق را)نازل میگرداند*

این شب رحمت و تهنیت است تا صبحگاه (شهود) *

ایام سوگواری اول مظلوم جهان فاتح خیبر لنگر زمین و آسمان

بهانه خلقت حضرت امیر المومنین علی (ع) را به تمامی مسلمانان

جهان و شما دوستان عزیز تسلیت عرض می کنم امید وارم بتوانیم

از پیروان راستین آن حضرت باشیم *

قلب من

arezuyemahal — Tue, 18 Aug 2009 16:01:33 GMT

تکه ای از قلب من نزد کسی جا مانده است

بی قراری بذر غربت در دلم افشانده است

باغبان مهربانی ها نمیدانم چرا

برگ برگ غزلهای مرا

شعله های دلواپسی سوزانده است

از همان آغاز این ققنوس عاشق بی دلیل

در دل خاکستر تقدیر تنها مانده است

من و تو

منم یلدای بی پایان عاشق

تو بودی مرهم زخم شقایق

تویی ساکتر از پژواک شبنم

به روی برگ گل ها خواب نم نم

منم آن لهجه لبریز از درد

نگاه تو نبوده هرگزم سرد

تویی لا لایی خواب خوش آواز

نگاهم را ببین در شوق پرواز

منم آن دختر لبریز از مهر

که جادوی نگاهت کرده اش سحر

نگاهت را پرستم ای نگارم

فدای تار مویت هر چه دارم